akane no omoi

akane no blog: an otaku pre-journalist bubblerly spanish girl blog

sábado, junio 24, 2006

lost in translation


quiero que sepas que...
sin que tenga que decirte que...
he llegado a...


tú lo sabes cuando me miras.
a mí.

Etiquetas:

domingo, junio 18, 2006



diviso el boquete... el abismo se cierne sobre mí. cierto es que antaño la tierra tembló pero siempre tiendo a entonar: "no volverá a pasar... che". mientras que los brazos amigos sigan ahí, la araña nunca se atreverá a blasfemar de...

la caída no la diviso, sé que volverá...


Etiquetas: ,

viernes, junio 16, 2006

cuatro

ufff lo he comprobado, me voy el día 4... qué mal rollito... anda que si me hubiese equivocado de verdad...




Etiquetas:

jueves, junio 15, 2006

equis uve palito




l'apostasia torna a fer-se un lloc al meu cap...
recorde l'última vegada que vaig mantindre una conversa versant l'apostasia... era setembre, era el 2004... era en... vaig aturar la idea perque a ma mare li dóna un chungo si ho faig... però, arribarà el moment...


30, són 30 els milions d'euros que València pensa deixar-s'hi amb la visita de Ratzinger... i tant que els cristians en tenen dret de gaudir d'una oportunitat així... tant dret tinc jo d'expressar que aquest rebombori se pasa de madre, oi? Benedicte equis uve palito, JO NO T'ESPERE. Prou.

pàgina del moviment "jo no t'espere": www.jonotespere.org

Etiquetas:

lunes, junio 12, 2006

confesiones a debate



hoy la araña y yo hemos debatido. solíamos reír juntas. ji ji ja ja. pero debatir ha sido la primera vez. "fecha caducada" no le ha parecido un buen post. dice que hay que aceptar que las cosas mueren sin que nosotros impongamos el cuándo, que somos meros espectadores. no la había visto tan afectada nunca. me ha confesado entre suspiros de angustia que una vez amó y que dejó de amar, pero no eligió cúando. esa araña macho nunca la quiso suficiente, aunque marear, la mareó lo suyo. dice que no soy quién para decidir el todo de lo que me rodeo, que no tengo el control, que los sentimientos imperan a la razón en todas esas cosas que relaciono en el post: cosas, sentidos, sentimientos, eras, etapas... y que no soy nadie para finiquitar cosas que el día que reinen las moscas carecerán de sentido aparente. Muchas veces intentó ahogar su araña macho todos los avances que ella conseguía pero que tuvo que ser el tiempo el que dijese: "prou". hoy la araña y yo hemos debatido, por primera vez. no ha sido un buen debate: sus ansias por confesar sus pesares han empañado la discusión, pero para eso están los amigos. hablaba a trompicones y a sabiendas que la razón no la tenía de su parte, pero si guardaba por más tiempo todo aquel mausoleo de un pasado que atormenta sus relaciones en el presente, acabaría por comerse a la mosca.

-arañita ven y duerme, el pasado se supera.


le he mirado a los ojos durante todo el debate. le he mantenido la mirada hasta verme reflejada en ella, hasta sentirla débil, casi humana. consolarla no he sabido. las cicatrices ajenas, ajenas son a todo lo opinable; las penas son subjetivas y el dolor propio es obvio más intenso que el ajeno. se me ha ocurrido preguntar si se arrepentía: no he visto a ningún ente viviente contestar con tanta seguridad:

-jamás.

la comprendo.

-arañita ven y duerme, el pasado se supera. y el futuro por venir puede ser peor, hay que estar descansado.




entre tanta angustia desbordaba, pepito grillo ha entrado en mi vida, no es que antes estuviera fuera, pero ha tomado forma: descifra más en mis posts de lo que yo quiero escribir, aún siendo él quien los inspirase por cosas que no ha podido sospechar. pero, pepito, eso es sólo una forma de interpretación, la verdad es que quizá la forma de lo que tengo no me gusta, pero 1) tiendo a la exageración cuando me sulfuro y la sulfuración comprende 2 o 3 horas de cada día; 2) hay momentos que merecen tanto la pena que tras el proceso de sulfuración sopeso la viabilidad de mi paciencia, y lo digo después de haber probado la desdicha. sigue ahí pepito. lof iu, y la araña acabará por aceptarte, ha sufrido como todos.

(escrito 22 may)

Etiquetas:

martes, junio 06, 2006

666

¿hoy no se acababa el mundo?




Etiquetas:

domingo, junio 04, 2006

arpías



La maldad es inherente a mi amiga la mosca. todo se pega menos la hermosura. dicen. por tanto, debe habérseme 'pegado'. yo me apeno de lo blandita que me volví y sin embargo, los ojos indiscretos y objetivos ajenos, vislumbran una maldad en mí que no concibo. no quiero quedarme sola con la mosca. pero soy como soy y la mosca no me cambió, cariño. a quien no le guste, puerta. y a quien sepa descorchar la pintura del jarrón, alabado sea Toño. MONOCROMO era. ahora se han filtrado miles de colores nuevos: ceguedad de juventud que al fin se desvanece presentando ante mí las verdaderas arpías que me rodeaban. el mundo se tizna de negro por la superposición de tantos haces luminosos. que se contrarrestan. o porque pensar en posibles distancias que me alejen de ellas me hace perder el norte y se me oscurece la existencia, de mis arpías malvadas sin corazón, pero mías.

-no mosca, he dicho que no...
-tse, tseeee...



Etiquetas: , ,